Beeldend kunstenaar, illustrator en striptekenaar Bernard Visser is geboren in Scheveningen in 1949.

Hij studeerde in Utrecht en ging in 1971 als onderwijzer naar Curacao om les te gaan geven op een gouvernementsschool.

Hij maakte reizen door Zuid- en Midden-Amerika en had zijn eerste expositie op de Nederlandse Antillen.

Na terugkeer in Nederland volgde hij de kunstopleiding aan de Stadsacademie en de Jan van Eyck academie in Maastricht.

Vanuit de grafiek (etsen) ontwikkelde hij de techniek voor zijn huidige materieschilderijen.

Bernard Visser heeft zijn atelier in zijn woonplaats Weert.

Hij is vanaf de oprichting actief in het Kunstcentrum Weert. Zijn werk was te zien op vele tentoonstellingen in Nederland, België, Duitsland, Frankrijk, Schotland, Japan.

1949
  • Schilder, beeldhouwer en striptekenaar Bernard Visser (Scheveningen1949), groeit op in Utrecht waar zijn vader predikant is.
1966
  • Ter gelegenheid van de verhuizing van de school verandert Visser samen met vrienden als Gerrit Timmers ( later theatermaker bij het Onafhankelijk Toneel) het oude HBS gebouw in een futuristisch doolhof. Het is een project onder de titel: 2015. Dat is een datum in de verre toekomst, waarin de mensheid allang op andere planeet zal wonen.
1966 – 1971
  • Tijdens zijn studie aan de kweekschool is hij teveel te vinden in de pottenbakkerij  van de Utrechtse ceramist Gert de Rijk in een kelder aan de werf in de Twijnstraat. Hij maakt kennis met het werk van de Utrechtse tekenaars en grafici van het Grafisch gezelschap de Luis, zoals Peter Vos en William (later Dirkje) Kuik, van wie hij zijn eerste tekening koopt en een ets van Bertus Jonkers ruilt hij met een door hem gemaakt ceramisch nijlpaard. Hij begint cartoons en strips ( Buster) te tekenen voor de schoolkrant en maakt in de avonduren modeltekeningen bij de Utrechtse schilder Jan van Ham.
1971 – 1974
  • Na zijn studie gaat Visser voor een periode van drie jaar als onderwijzer naar Curaçao, waar hij na schooltijd op het heetst van de dag op zijn buik tussen de cactussen kruipt, op zoek naar stenen bijlen en artefacten van een prehistorische indiaanse bevolking. Het lezen van sporen in de aardbodem bezorgt hem een archeologische blik, waarmee hij ook zijn eigen tijd zou gaan bekijken. Op zijn reizen door Midden- en Zuid-Amerika ontwikkelt hij zijn belangstelling en liefde voor  culturen en etnografische kunst.
    Zijn andere liefde vindt hij bij het toneel in de vorm van Tineke Prins, waarmee hij in 1974 trouwt  en samen gaan zij studeren in Maastricht.
    Hij heeft in Curaçao bij Galerie RG in Willemstad, zijn eerste tentoonstelling met fantasietekeningen en aquarellen van verlaten koloniale landhuizen.
1974 – 1979
  • Visser studeert af aan de Stads academie in Maastricht, met etsen en een aantal informele schilderijen, gemaakt van gevonden materialen als platgereden blikjes, kinderhandschoentjes, verbrand hout en een geconserveerde vogel. Hij was onder de indruk geraakt van het werk van kunstenaars als Permeke, Emil Schumacher, Jean Dubuffet  en Jaap Wagenmaker. Maar het meest van de Catalaan Antoni Tápies. De opvatting van het schilderij als een uitsnede van een muur of van de aardbodem geeft hem een nieuwe kijk op ruimte en oppervlak. Een nieuwe vorm van esthetiek ziet hij ook bij Joseph Beuys. In de geziene en bewuste oppervlaken van zijn met kracht opgeladen voorwerpen, beelden en tekeningetjes herkent Visser de archeologische blik, die in sporen en fragmenten een samenhang ontdekt. Hij wil geen nabootsing van de waargenomen buitenkant van de natuur, maar wil werken met de concrete processen die het landschap doen ontstaan.
1980 – 1981
  • Op de Jan van Eyckacademie in Maastricht begint Visser naast zijn etsen grondprofielen te maken met een procedé dat hij afkijkt van voorbeelden in het Natuurhistorisch Museum van Maastricht. Hij is geïnteresseerd in de ordening, maar ziet ook de beeldende kwaliteit van het ritme der afgezette zandlagen abrupt onderbroken door grind of klei. In een zandgroeve op de Brunssummerheide conserveert hij een gronduitsnede van zes bij twee meter die bestaat uit de door oerrivieren afgezette lagen van zand. Zo voorziet hij dit gevonden landschap van een menselijke maat en plaatst het in de architectuur van de hal van de academie.
    Visser verhuist naar Ospel, een dorpje bij Weert en voor twee jaar is hij vooral vader van zijn pasgeboren dochter en laat zich op deze plek in de Peel samenvallen met de varkens en de groene maïs en zakt ‘s winters wat dieper weg in de turfbodem.
    Met de etsplaat maakt hij afdrukken van gemaaid gras en de nerven van maïsbladen en legt een groentetuintje aan.
1982
  • De grondprofielen en etsen met sporen van de profielen van autobanden worden tentoongesteld in D’r Brikke Oave in Brunssum en in Atelier Scherjon in Utrecht.
    Voor zijn dochtertje tekent en schrijft hij een kinderboek over een teleurgestelde olifant die gezelschap zoekt van het kleine meisje en ten koste van de constructie van het huis weet hij uiteindelijk de woonkamer te bereiken. Het boek wordt in 1986 onder de titel “Het Bezoek”
  • uitgegeven bij M&P in Weert.
1983
  • Visser verhuist naar een huis met centrale verwarming in Weert. Hij ontmoet daar verwante geesten als de kunstenaars Rob Kars en Reinier Vaessen. Zij houden ook van ouwe stenen, zelfgemaakt gereedschap en etnografische kunst. De een brengt Aboriginalkunst mee uit Australië en Bosjesmannenschilderingen uit Zuid Afrika, de ander heeft  wortels in de traditie van de streek, die terug gaat tot prehistorische bewoning.
    Ook Brabantse kunstenaars als Jan van Gemert,Theo Kuijpers en Johan Claes uit Vlaams Brabant werken vanuit een verbondenheid met het gebied en vertalen dat in concreet tactiel, informeel werk, dat voortkomt uit een bewustwording van de mens als oplader en bezieler van de dingen om hem heen.
1984
  • Visser is een van de oprichters van het Kunstcentrum Weert, in navolging van het Kunstcentrum Maastricht. Met dit verschil dat het kunstcentrum van Maastricht snel ter ziele gaat en dat van Weert nog steeds bestaat.
1985
  • De provincie Limburg organiseert in die tijd Jaarlijkse kunstmanifestaties in Maastricht.
  • Visser neemt deel aan Trajecta Art 85
  • Hij wordt uitgenodigd door Salon International de Paris om werk tentoon te stellen op een internationale tentoonstelling in Galerie Nesle in Parijs.
  • In deze periode kan hij ook zijn liefde voor het striptekenen niet langer onderdrukken.
1985 – 1988
  • Als vaste tekenaar verbonden aan het jeugdtijdschrift “Ezelsoor”.
    Het blad wordt uitgegeven door de bond van bibliotheken, het N.B.L.C. in den Haag en uitgeverij Zwijsen in Tilburg. Visser ontwerpt de hoofdfiguur Ezelsoor  en tekent de strip van Pukkel en de Bult. Vanaf de tweede jaargang heeft Visser een strip van Ezelsoor op de achterkant van het blad. Hij werkt ook voor Zwijsen als illustrator van de kinderboeken van de Canadese schrijfster Dierdre Kessler.
  • “Koning Midas heeft ezelsoren”, een beeldend theaterstuk enntschap met dem heen, in samenwerking met kunstenaar Rob Kars, met een serie uitvoeringen op middelbare scholen.
1986
  • Werk van Visser gaat ook via Japan Int. Artists naar het Ginza Museum in Tokyo.
  • Met kunstenaars van het Kunstcentrum vindt een kunstuitwisseling plaats met Duitse kunstenaars. “10 Künstler aus den Niederlanden“, Werner Jaegerhalle, Nettetal.
1987
  • “Hedendaagse Grafische kunst uit Nederland. De provincie Limburg stelt een reizende tentoonstelling samen, plus catalogus:
    • – “Diepdruk”, Gemeentemuseum De Tiendschuur, Weert
    • – Verein Für original Radirung, München. (D)
    • – Abendakademie,  Mannheim. (D)
    • – Printmakershop, Glasgow. (UK)
1988
  • Visser introduceert de mens in zijn materiewerk in de vorm van koppen en exposeert die in Galerie SVU in Weert.
1991
  • Het werk evolueert naar grotere formaten en de mensfiguur begint het werk te domineren. Visser krijgt een grote tentoonstelling in het Gemeente museum De Tiendschuur onder de titel  “Aarde – Mens – Tijd”.
  • Er is een video over het tot stand komen van zijn werk van Ton Nijsen en een presentatieboekje met dezelfde titel en teksten van drs. Hanny Beerens.
  • In het dagblad De Limburger schrijft Sjef Kusters onder de kop “Tekenen op de Vloedlijn”: ”Visser giet een soort modder uit op doek, paneel en papier, daarin tekent hij met zijn vingers en met een spons schildert hij er pigmenten doorheen, tot er bijna bij toeval een beeld ontstaat, een mensfiguur duikt op uit die korrelige drab”
  • Visser maakt in opdracht van het Riagg Roermond een grote wandschildering.
1992
  • Solo expositie in het Provinciehuis van Flevoland in Leliestad.
1993 – 2000
  • Vanaf dit jaar:
  • Galerie den Peroun. Maaseik (B) Twee maal
  • Galerie de Keerder Kunstkamer, Cadier en Keer. Twee maal en een groepspresentatie op de Kunst RAI 95. Amsterdam
  • Galerie Knops, Sittart. Twee maal
  • Galerie De Verrassing, Utrecht. Twee maal
  • Galerie Kei, Amersfoort. Vier maal. De laatste in 2005
  • Galerie Cum Laude, Mol. (B)
  • Het oude Slot, Heemstede. Thematentoonstelling “Aan den Lijve”
1994
  • Opdracht “Dinosaurus”, Montessorischool Weert.
1995
  • Muurschildering woonhuis, opdracht Gubbels.
1996
  • “Wege & Barrieren.” Werner Jaegerhalle. Nettetal (D). Visser wordt gevraagd om mee te doen met een samenwerkingsproject tussen twee Euregio’s om de Kunstpreis 1996.
1997
  • “Wege & Barrieren> Stedelijk Museum. Roermond.
1998
  • “Zingende Hoofden”. Een project met grote beelden van zingende hoofden op de vloer van de Paterskerk in Weert met zang van uit de hele wereld. “De hoofden schreeuwen niet, ze zingen. Langdurig schreeuwen verliest aan kracht, maar een scheppend zingen niet.”
2001
  • “De Zoveelste Zomer aan Zee”. Solotentoonstelling in Galerie Kunstcollege, Weert.
  • Project op locatie: Dagobert vs Theresa. Landbouwbelang met Renier Vaessen, Yvonne Schroeten , Rob Kars en Mieke Kerkhofs.
2001
  • Deelnemer Euregio Kunstpreis Rhein-Maas-Nord. Werner Jaegerhalle. Nettetal (D)
2002
  • Solotentoonstelling. Werner Jaegerhalle (D) Over zijn werk schrijft de Rheinische Post : “Bilder lesen wie ein gutes Gedicht”
  • “Design Ontmoet.” Gemeentemuseum De Tiendschuur, Weert.
2003
  • Arts Place, Amsterdam
  • “Dialoog” met Kunstcentrum Weert, Paterskerk.
2004
  • Galerie Mosa-Art, Katwijk
  • Kunstenaarsvereniging, Wassenaar
2005
  • Galerie 1687, Amersfoort
  • Galerie Adriaans, Helmond
2006
  • Wandschildering in “Providence”, Grubbenvorst. Opdracht: Provincialaat Zusters Ursulinen.
2007
  • Grondtoon. Grote solotentoonstelling in het Gemeentemuseum De Tiendschuur
  • Presentatie van het boek “Grondtoon”. Uitgave Gemeente Weert en Art=
  • “Het werk van Bernard Visser is bij tijden even rauw als geraffineerd. De eenvoud waarmee hij de mens weergeeft, heeft kortgeleden gedurfde nieuwe kracht verworven die in zowel platte als ruimtelijke dimensies vertaald wordt. Gezien zijn laatste werk zou je Visser een moderne grotschilder kunnen noemen, die muren bewerkt en bekrast met verkoold hout en papjes van pigment of gekleurde aarde – zwijgend zwart, vuil wit, bruinen, grijzen, okers en steenrood domineren – het grofstoffelijke oppervlak suggereert aarde, steen en botten; en dan is er opeens een helder kobaltblauw!” Hendrik Kolenberg. Curator van de Art Gallery of New South Wales, Sydney
  • Galerie Graus, Echt.
2008
  • Galerie Oost 99, Hoorn
  • Galerie T, Middelburg
2009
  • “Document”, jubileummanifestatie, Kunstcentrum Weert 25 jaar
  • Art Gallery DZD met Odette Saulinier, Roermond
2010
  • Galerie Rick, Weert: “Zaken van de Geest”
  • Met kunstcentrum, Paterskerk, Weert
2011
  • Galerie T, Middelburg
  • Galerie Graus, Echt.

“Met de mensfiguren van Bernard Visser is de laatste tijd iets aan de hand. Eerst bevolkten zij de materieschilderijen, toen kwamen ze af en toe als beelden naast het schilderij te hangen, zodat de beiden samen één werk gingen vormen. Korte tijd hingen deze beelden apart, op zich zelf, maar ze hoorden nog wel bij de muur. Nu zijn ze van de muur gestapt en staan ze los in de ruimte. Visser zegt daarover: “Ze gaan of ze komen. Ikzelf zie ze het liefste komen, dan benadrukken ze de betekenisgevende eigenschap van de mens aan materie. Een archeoloog ziet in een potscherf het liefst de hele pot zoals hij is bedoeld”.”

2012
  • “Drawing Gang”, Artots, Den Bosch. Project van kunstenaars die samen één tekening maken die alle wanden beslaat.
2012
  • “5 Limburgse kunstenaars”. Galerie Marcel van Hoef, Roermond.
2013
  • “6 Limburgse Kunstenaars”. Galerie Marcel van Hoef, Roermond.
  • “Tekenbende” met Kunstcentrum. Boostenzaal, Weert. Project van kunstenaars die een doorlopende tekening maken over alle wanden van de zaal.
 2014
  • Presentatie met Galerie Marcel van Hoef voor geselecteerd publiek in Foroxity Filmarena in Roermond.
  • Aansluitend vier documentaires over Nederlandse kunstenaars. Galerie Wijnstraat, Dordrecht.
  • Art Spectrum 600: Kunstuitwisseling van zes kunstenaars uit Weert met zes Chinese  kunstenaars uit Yuhang. Visser werkt samen met jadesnijder Jiang Jiahong. Het project wordt georganiseerd door Art Issues Gallery. Grote presentatie in Art Issues Gallery met Weertse en Chinese kunstenaars.
 2015
  • Groepstentoonstelling in het ECI in Roermond
  • StuArt loft in Antwerpen, met Rob Kars.
  • Vervolg Art Spectrum 600: Zes kunstenaars uit Weert exposeren hun werk samen met Chinese kunstenaars in het Yuhang Wetlands Museum. Visser exposeert beelden en schilderijen en werkt daarnaast samen met Guqin bouwer Ma Yuesi. Een uniek project waarbij persoonlijke tolken een goede communicatie mogelijk maken.
1973 Hollandse aquarelrealist – Kees Smit Amigoe di Corsow
1980 Bernard Visser – Jan van Eyck Academie Presentatieboekje
1982 Etsen van Bernard Visser – Jaap Versteegh Utrechts Nieuwsblad
1983 Geen chaos, maar samenhang – Hennie Erkens Land van Weert
1985 Radio-interview – Jaques Heijen Omroep Limburg Presentatie beeldende kunst Limburg Trajecta 85.
1991 Aarde – Mens – Tijd – drs. Hanny Beerens. Gemeente Museum Weert Aarde – Mens – Tijd – Ton Nijsen Videofilm Tekenen op de vloedlijn – Sjef Kusters De Limburger Aarde – Mens – Tijd – John van Cauteren Land van Weert
1992 Visser – Weerter Kunstenaars Collectief presentatiemap
1994 Bernard Visser bij galerie Knops in Sittard – Pieter Defesche Limburgs Dagblad
1995 Van materie tot schepping – Els Rijp Tv krant
1996 Het eerste en het laatste oordeel – Bert Honders Kunstwerk Hemel en aarde in Kunstkamer – Pieter Defesche Limburgs Daglad
1998 Zingende Hoofden – Wiel Beijer De Limburger Visser schept ruimte in ruimte – Hennie Erkens Land van Weert
2002 Bilder lesen wie ein gutes Gedicht – S. Blomen-Rademacher Rheinische Post Flüchtiges zwischen Traum und Wirklichheid– Tanja Kaspers Westdeutsche Zeitung
2003 Album Artum Jubileumuitgave Kunstcentrum Weert
2008 Bernard Visser – grondtoon – Boek bij tentoonstelling Bernard Visser – grondtoon – Gemeentemuseum De Tiendschuur in Weert Bernard Vissers eigentijdse grotschilderingen – Adri Gorissen De Limburger

bernard_visser