Leeuwen

 Prins Charles

Prins Charles

Prins Charles stond in de krant. Hij mocht zich van zijn moeder alvast als koning laten fotograferen op de leeuwentroon. Beetje nonchalant, beetje scheef. Die leeuwentroon was 8000 jaar geleden alleen bestemd voor de Grote Moedergodin. De enorme zwangere vrouw verbeeldt de vruchtbare aarde, schenker van alle leven, maar ook van de dood. Het leven komt uit haar voort en keert weer naar haar terug en de leeuwen verbeelden de ontembare, onvoorspelbare natuurkrachten, waarover zij heerste. Lees meer …

London

In de Underground probeert T. een foto te maken van een creditcardreclame boven de zitplaatsen. In een wiebelende wagon is dat niet te doen, zodat ik er een krabbeltje van maak. Afgebeeld is een stokoude man in een schommelstoel, met de tekst Cash has retired er boven. Ze willen ons laten geloven dat klinkende munt wel heel erg uit de tijd is. Boven de grond is het Black Friday. De bankwereld heeft zich zojuist opgeblazen wegens het gebrek aan cash. Ik voel even aan de Engelse ponden in mijn borstzak, lekker stapeltje. We zijn op weg naar de nieuwe Saatchi Gallery aan King’s Road, die kort geleden is geopend. Rob had het me op het hart gebonden om er heen te gaan (en een catalogus voor hem mee te nemen).Lees meer …

Over inhoud in het werk

Het schrijven over de inhoudelijke kant van het schilderen is voor een beeldend kunstenaar die zich juist zonder woorden wil uitdrukken te vergelijken met iemand die lijdt aan hoogtevrees, maar met opzet aan de rand van de afgrond gaat staan.Tenminste, bij mij wel. Ik moet een intuitieve, vaak chaotischer benadering inruilen voor een geordende, verstandige, preciezere formulering. Het kader voor mijn werk wordt denk ik bepaald door een nog niet voltooide zoek tocht naar de menselijke conditie. Wat zijn we, waar komen we vandaan, wat kunnen we? Het is een scheppingsverhaal waar we nog middenin zitten omdat bijna iedere dag nieuwe feiten boven tafel komen.Lees meer …

Zeg het met bloemen

zeg_het_met_bloemenDe sterveling – zijn dagen zijn als gras, als een bloem op het veld, zo bloeit hij, wanneer de wind daarover is gegaan, is zij niet meer en haar plaats kent men niet meer. Psalm 103, 15 – 16.
In de donkerste dagen van december komt er altijd een padvindertje aan de deur die hyacintenbollen in een potje verkoopt. Ik neem er dan een stuk of drie met het gevoel of je alvast een nieuwe lente in huis haalt. En ik ben niet de eerste, die zo een voorschot neemt op nieuw leven na de dood van de winter. Lees meer …

Figuur en materie schilder

Het werk van Bernard Visser is bij tijden even rauw als geraffineerd. De eenvoud waarmee hij de mens weergeeft, heeft kortgeleden gedurfde nieuwe kracht verworven die in zowel platte als ruimtelijke dimensies vertaald wordt. Gezien zijn laatste werk zou je Visser een moderne grotschilder kunnen noemen, die muren bewerkt en bekrast met verkoold hout en papjes van pigment of gekleurde aarde zwijgend zwart, vuil wit, bruinen, grijzen, okers en steenrood domineren het grofstoffelijke oppervlak suggereert aarde, steen en botten; en dan is er opeens een helder kobaltblauw!Lees meer …

Showroom

We gaan de Noordpool ontdekken.”
“O,” zei Poeh weer, “wat is de Noordpool?”
“Gewoon iets dat je ontdekken moet,” zei Christoffer Robin vlug.
Voor kinderen is het benoemen van de wereld al spannend genoeg, argumenten of iets klopt of niet zijn niet interessant.Lees meer …

Cosafina

cosafina

We gingen naar Granada om het Alhambra te zien. Maar ik sta eerst nog even in de barrio Albaicín voor een aanplakbord een papier los te peuteren. Het is een flinke strook van meer dan een meter lang waar iets op staat in gebarentaal. Het moet er al enige tijd gehangen hebben, gezien de roestvlekken die het materiaal hebben aangetast en het relatieve gemak waarmee het geheel loskomt. Het spannende aan terloopse voorwerpen is, dat de betekenis ervan nog moet worden ingevuld. Lees meer …

Stofjes

stofjesNu even iets anders. Het schijnt in ons brein te barsten van stofjes, die ons allerlei dingen laten overkomen. Rob Oudkerk werd door zo’n stofje naar de hoeren gestuurd en psychiater Oliver Sachs liet mensen, die al dertig jaar sliepen, door een stofje (L-dopa) weer herrijzen. Nu heeft ieder van ons elke dag ook stofjes nodig om in slaap te komen. Klaas Vaak heeft een heel arsenaal aan slaapzand dat hij rond strooit. Lees meer …

Van Fatima naar Fatima

Wanorde streeft ernaar zo groot mogelijk te worden, (tweede hoofdwet van de thermodynamica).

We kennen deze wet ook als de wet van Murphy: Als er iets kapot kan, gaat het ook kapot.
Wat moeten we met een natuurkundige wet die leert dat vroeg of laat iedere ordening vergaat tot stof? Wij zouden liever een wet hebben die chaos naar orde laat verlopen.
De bedevaartsplaats Fatima is een beladen plek. Er is veel kapot. De slechte benen vallen het eerste op, maar wat je niet direct ziet zijn de dove oren, de blinde darmen en de gebroken harten. Lees meer …

Onaf

Een kunstenaar moet soms lastige vragen beantwoorden. Er staat iemand voor een schilderij en vraagt:
‘Is het af?’
‘Hoezo af?’
‘Nou er staan nog allemaal houtskoollijnen, ga je er nog aan verder?’
‘Huh?’Lees meer …